Tewhid se ne ogleda samo u tome da rob priznaje da nema stvoritelja osim Allaha i da je On Gospodar i Vlasnik svega, kao što su to idolopoklonici priznavali, ali i pored toga su bili mušrici. Dakle, istinski tewhid je onaj tewhid koji obuhvata ljubav prema Allahu,

skrušenost, poniznost, potpunu predanost u pokornosti Njemu, čisto obožavanje, davanje prednosti Njemu nad svim riječima i djelima, uskraćivanje, davanje, ljubav i preziranje što se upliće između osobe koja to posvjedoći, sa jedne, i uzroka griješenja i ustrajnosti u griješenju, sa druge strane.

Ko to spozna, shvatit će i Poslanikove, sallallahu alejhi ve sellem, riječi: “Allah je zabranio Vatri svakog ko kaže: Nema drugog boga osim Allaha.” (Buhari 5401, Muslim 33)
U drugom hadisu bilježi se da je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Neće ući u Vatru ko iskreno svjedoči La ilahe illallah,” (Buhari 5401, Muslim 33) i drugi hadisi koji su spomenuti na ovu temu, a čije je značenje mnogim ljudima nejasno.
(Medaridžu-s-Salikin, 1/369-370)