jul 31 2009

Veličina iskušenja robovanja idolima Većina stanovnika Zemlje pala je u iskušenje robovanja idolima i spasili su se od toga samo sljedbenici vjere Ibrahima, ‘alejhisselam. Kaže Ibrahim ‘alejhisselam, u Allahovoj Knjizi: “…Sačuvaj mene i sinove moje da ne obožavamo kumire, oni su, Gospodaru moj, mnoge ljude na stranputicu naveli…” (Prevod značenja, Ibrahim, 35-36)

što se tiče naroda koje je Uzvišeni Allah uništio, svi oni su bili obožavaoci idola i spasili su se samo Allahovi poslanici i vjernici koji su ih slijedili.
Bilježe Ahmed i Buhari da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao da će od svake hiljade ljudi devetsto devedeset devet biti stanovnici Vatre.

Kaže Uzvišeni:
“…Ali većina ljudi odbija sve osim nevjerovanja.” (Prevod značenja, El-Furkan, 50)

I kaže Uzvišeni:
“Ako bi ti slijedio većinu onih koji žive na Zemlji, oni bi te od Allahova puta odvratili…” (Prevod značenja, El-En’am, 116)

I kaže Uzvišeni:
“A većina ljudi, ma koliko ti želio, neće biti vjernici.” (Prevod značenja, Jusuf, 103)

Uzroci robovanja idolima
Mnogobrojni su uzroci robovanja idolima: veličanje umrlih, podizanje kipova u njihovom liku, zbog čega je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem prokleo one koji podižu džamije na kaburovima i koji stavljaju lampe na njih, zabranio je namaz na njima upućivanje dove da se od njih prave mjesta na kojima će se činiti ibadet, i zabranio je svom ummetu praznovanje na kaburovima.
Kaže Allahov Poslanik: “Žestoka je Allahova srdžba nad narodom koji je uzeo kaburove svojih poslanika za dzamije.” (Buhari i Muslim)
Naredio je sallallahu alejhi ve sellem, da se kaburovi poravnaju sa zemljom i da se poruše kipovi. Ovaj uzrok robovanja idolima najviše je raširen među običnim svijetom, dok su drugi izabrali zvijezde da im robuju, a treci uzvisili stvorenja iznad onoga sto jesu i čak im dodijelili božanska svojstva i uporedili ih sa Uzvišenim Allahom.

Uzroka robovanja idolima je i ulasku šejtana u njih obraćanje ljudima iz njih i obavještavanje o nekim stvarima iz gajba pa ljudi povjeruju da idoli govore ili njihove duše ili meleki dok drugi kažu da je to apsolutni razum, a treći da su to duše nebeskih tijela.”

Uzvišeni Allah, subhanehu ve te’ala, navodi primjer koji ukazuje na neispravnost robovanja kipovima: “Allah vam navodi kao primjer dvojicu ljudi, od kojih je jedan gluhonijem, koji ništa nema i koji je na teretu gospodaru svome – kud god ga pošalje, nikakva dobra ne donese. Da li je on ravan onome koji traži da se pravedno postupa, a i sam je na Pravome putu?’” (Prevod značenja, En-Nahl, 76)

Ibn Kajjim, rahimehullahu te’ala kaže:
“Uzviseni Allah ovim ajetom navodi primjer kipova koji ne čuju, ne govore, ne razumiju i koji su na teretu onima koji ih obožavaju. Oni ih moraju nositi, uspravljati, čistiti, itd. Pa, kako kipove mogu izjednačavati sa Allahom, Koji naređuje pravednost i čisti tewhid, Koji sve može, koji govori, koji je nezavisan i Koji je na Pravome putu u pogledu svojih riječi i djela?!
Njegove riječi su istina, upućuju na ispravnost, sadrže savjet i uputu, a djela su Mu mudra, pravedna, donose korist i milost.
Ovo je najispravniji komentar ovog ajeta, i mnogi mufessiri ništa više nisu dodavali.
Kažem, to što Uzvišeni ukazuje na put, nuzni je ishod činjenice da je On uistinu na Pravome putu, i riječima i Svojim djelom. Zbog toga je ispravno reći da je Uzvišeni na Pravome putu.

Rečeno je da Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naređuje pravdu i da je na Pravom putu. Ovome dodajem da ajet i ovo tumačenje nisu nisu oprečni prethodnom tumačenju, jer Allah je na Pravom putu, i Njegov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, a i oni koji slijede Resulullaha, sallallahu alejhi ve sellem.”
(“Igasetu-l-hifan,” 2/230-231)

< «		» >