Svojstvo Njegovih najbližih i najpotpunijih robova

Uzvišeni Allah je robovanje (el-‘ubudijje) učinio svojstvom Njegovih najbližih robova i najpotpunijih, pa kaže: “Mesihu neće biti zazorno da prizna da je Allahov rob, pa ni melekima, Njemu najbližim. A one kojima bude zazorno da Mu ibadet čine i koji se budu oholili,

I kaže: “Oni koji su bliski Gospodaru tvome doista ne zaziru da Mu ibadet čine; samo Njega hvale i samo Njemu sedždu čine.” (Prevod značenja, El-A’raf, 206)

I ovo pojašnjava u suri El-Enbija’: “Njegovo je ono što je na nebesima i na Zemlji!”- potpuno stajanje, a zatim nastavlja: “A oni koji su kod Njega ne zaziru da Mu ibadet čine, i ne zamaraju se.”
To znači da su meleki, koji su kod Njega, ne ohole u robovanju Njemu, subhaneh, tj. ne osjećaju odbojnost prema ibadetu, niti im je to teško činiti, niti se umaraju, da bi time prekinuli činjenje ibadeta. Naprotiv, njima je njihov ibadet i veličanje Allaha, tebereke ve te’ala, kao što je disanje Ademovom potomstvu.

Prvo se odnosi na opis robova Njegova rububijjeta, a drugo ukazuje na opis robova Njegova uluhijjeta.
Uzvišeni kaže: “A robovi Milostivoga su oni koji po Zemlji mirno hodaju, a kada ih bestidnici oslove, odgovaraju: “Mir vama!”I oni koji provode noci pred Gospodarom svojim sedzdu Mu cineci i stojeci; i oni koji govore: “Gospodaru naš, poštedi nas patnje u Džehennemu, jer je patnja u njemu doista, propast neminovna. On je ružno prebivalište i boravište;”I oni koji kad udjeljuju, ne rasipaju i ne škrtare, vec se u tome drze sredine; i oni koji mimo Allaha drugog boga ne obožavaju, i koji, one koje je Alalh zabranio, ne ubijaju, osim kada pravda zahtijeva, i koji ne bludniče; a ko to radi, iskusice kaznu. Patnja ce mu na onom svijetu udvostručena biti i vječno ce u njoj ponižen ostati;

Ali onima koji se pokaju i dobra djela čine, Allah će njihova hrđava djela u dobra promijeniti, a Allah prašta i samilostan je, a onaj ko se bude pokajao i dobra djela činio, on se, uistinu, Allahu iskreno vratio; i oni koji ne svjedoče lažno, i koji, prilazeći pored onoga što ih se ne tiče, prolaze dostojanstveno; i oni koji, kada budu opomenuti dokazima Gospodara svoga, ni gluhi ni slijepi ne ostanu; i oni koji govore: “Gospodaru naš, podari nam u ženama našim i djeci našoj radost i učini da se čestiti na nas ugledaju!’ – oni će biti, za ono što su trpjeli, odajama Džennetskim nagradeni i u Njima će pozdravom i blagoslovom biti susretani, u Njemu će vječno ostati, a kako su one divno prebivalište i boravište! Reci: “Allah vam poklanja pažnju samo zbog vaše molitve, a pošto ste vi poricali, neminovno vas čeka patnja.’” (Prevod značenja, El-Furkan, 63-77)

I kaže: “Sa izvora iz kojeg će samo Allahovi štićenici piti i koji će kuda hoće bez muke razvoditi.”
I kaže: “Sjeti se roba našeg Davuda, čvrstog u vjeri, koji se uvijek Allahu obraćao.” (Prevod značenja, Sad, 17)
I kaže: “I sjeti se roba našeg Ejjuba kada je Gospodaru svome zavapio: ‘šejtan me na zlo navraća i misli lazne mi uliva!’” (Prevod značenja, Sad, 41)
I kaže: “I sjeti se robova naših Ibrahima i Ishaka i Ja’kuba, sve u vjeri čvrstih i dalekovidnih.”(Prevod značenja, Sad, 45)
I kaže o Sulejmanu: “Mi smo Davudu poklonili Sulejmana, divan je On rob dio i mnogo se kajao!” (Prevod značenja, Sad, 30)
I kaže o Mesihu, sinu Merjeminom: “On je bio samo rob koga smo mi poslanstvom nagradili…”(Prevod značenja, Ez-Zuhruf, 59)

To ukazuje na to da je njegov cilj bio samo robovanje Allahu, a ne da je on pozivao da se njemu robuje i da je on bog, kao što to smatraju i tvrde njegovi neprijatelji kršćani.”
(“Medaridžu-s-Salikin,” 1/128-129)

Uzvišeni Allah je opisao Svog najčasnijeg roba, koji kod Njega na najčasnijem stepenu kada je u pitanju robovanje, dajući mu tako najčasnije stepene.
Ibn Kajjim, rahimehullahu te’ala o ovome kaže:

Uzvišeni kaže: “A ako sumnjate u ono što objavljujemo robu Svome, načinite vi jednu suru slicnu objavljenim njemu, a pozovite i božanstva vaša, osim Allaha, ako istinu govorite.” (Prevod značenja, El-Beqara, 23)

I kaže Plemeniti i Uzvišeni: “Neka je uzvišen Onaj Koji robu Svome objavljuje Kur’an da bi svjetovima bio opomena.”(Prevod značenja, El-Furkan, 1)

I kaže: “Hvaljen neka je Allah, Koji svome robu objavljuje Knjigu…” (Prevod značenja, El-Kehf, 1)
Spomenuo ga je, kao istinskog roba u vrijeme kada mu je Kur’an objavljen i za vrijeme izazova drugima da napišu nešto slično onome što je u Kur’anu.
Uzvišeni Allah u Kur’anu kaže:
“A kad je Allahov rob ustao da Mu se pomoli, oni su se u gomilama oko njega tiskati stali.” (Prevod znacenja, El-Dzin, 19)
Pa ga je spomenuo i kao istinskog roba kada je pozivao u islam. I kaže Uzvišeni:
“Hvaljen neka je Onaj Koji je u jednom času noći preveo Svoga roba iz Hrama časnog u Hram daleki…” (Prevod znacenja, El-Isra,’1)
Opisuje ga, isto tako, i za vrijeme Isra’ (Noćnog putovanja) kao Svog istinskog roba.
U sahih-hadisu spominje se da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Nemojte me pretjerano veličati kao što su kršćani prešli granicu u veličanju Mesiha, sina Merjemina. Ja sam samo rob. I recite: “Allahov rob i Njegov poslanik.”” (Buhari, 3455; Ahmed, 155; Darimi 2784)
U drugoj predaji se bilježi:
“Ja sam rob, jedem kao što jede rob i sjedim kao što sjedi rob.” (El-Adzini, 197; “Kadi Ijjad,” sira, 1/188)

U Buharijinom Sahihu bilježi se da je je Abdullah ibn Amr rekao:
“U Tevratu samo čitao Muhammedov, sallallahu alejhi ve sellem, opis: “Muhammed, Allahov poslanik, Moj rob i Moj poslanik. Nazvao sam ga mutevekkilom. Nije osoran, niti grub, niti podiže glas na javnim mjestima, niti na zlo uzvraća zlim, nego prašta.” (Buhari 2125; Ahmed 6585)

Uzvišeni Allah je Svoje robove obradovao potpunom radošću.
Uzvišeni kaže: “Za one koji izbjegavaju da obožavaju taguta i koji se Allahu obracaju, Njima su namijenjene radosne vijesti, zato obraduj robove moje koji Kur’an slušaju i slijede ono najljepše u Njemu; Njima je Allah na pravi put ukazao i oni su pametni.” (Prevod znacenja, Ez-Zumer, 17-18)

I samo njima jamci potpunu sigurnost, pa kaže:
“O robovi moj, za vas danas straha neće biti, niti ćete i za čim tugovati; oni koji su u ajete Naše vjerovali i poslušni bili.” (Prevod značenja, Ez-Zuhruf, 68-69)

I spriječio je šejtana da samo nad takvima nema nikakve vlasti, a dopustio da sejtanova vlast nadvlada one koji ga slijede i koji Allahu širk čine, pa kaže:
“Ti nećeš imati nikakve vlasti nad robovima Mojim, osim nad onima koji te budu slijedili, od onih zalutalih.” (Prevod značenja, El-Hidžr, 42)

I kaže: “On doista nema nikakve vlasti nad onima koji vjeruju i koji se u Gospodara svoga pouzdaju; Njegova je vlast jedino nad onima koji njega za zaštitnika uzimaju i koji druge Allahu ravnim smatraju.” (Prevod značenja, En-Nahl, 99-100)