okt 1 2010 Šejh AbdulLatif ibn AbdurRahman ibn Hasan, rahimehullah, kaže: “Vidjeli ste šta se dogodilo u pogledu ovoga velikog temelja od nemara, nepažnje i okretanja od njegovih suština i obaveza, sve dok širk nije nadvladao (javno se pojavio) i dok se nisu pojavila njegova sredstva i putevi koji vode do njega, od strane onih koji se pripisuju islamu i tvrde da su njegovi sljedbenici.
To ima više uzroka:
Od njih je neznanje o suštini onoga što je Allah naredio i čime je zadovoljan Svojim robovima, od temelja tewhida i islama, i nepoznavanje onoga što ga negira i ništi ili stoji nasuprot njegove potpunosti, od prijateljevanja sa Allahovim neprijateljima, neka je Uzvišen, uz različitost njegovih ogranaka i stepeni.
U tu spadaju i mukeffirati (djela kufra, djela koja izvode iz vjere) i uništavajući grijesi, a ima i onih koji su ispod toga. A najveći grijeh, najzabludjelili i onaj koji najviše negira osnovu islama, je pomaganje Allahovih neprijatelja, žurba u onome što jača njihov din i ono na čemu su oni od ta’tila (negiranja, poricanja), širka i ogromnih uništavajućih grijeha.
Isto tako, zadovoljstvo njima (raširenost prsa), pokornost njima, njihovo hvaljenje i pohvala onih koj uđu pod njihovo naređenje (stvari, naredbu) i pridruže se njima. Također, ostavljanje džihada protiv njih, davanje bezbjednosti (el-musalemeh) njima i uspostavljanje bratstva i pokornosti u pogledu njih.
I ono što je manje od ovoga od povećanja njihovog broja, stanovanja sa njima i boravak u istim zajednicama.
U prvu grupu spada prisustvo vjećima (sjelima) na kojima se odbijaju Allahovi zakoni i zakoni Njegovog Poslanika, u kojima se sudi zakonom Franaka, kršćana i mu’attila (onih koji negiraju, poricatelja) na kojim se svjedoči (gleda) simijavanje islamskom zakonu i njegovim sljedbenicima.
A onaj u čijem srcu ima minimum ljubomore radi Allaha i veličanja Njega, odbija i gadi mu se od ovih ružnih stvari i mješanja sa onim koji to rade i stanovanje sa njima.
Zato, neka se rob koji vjeruje u Allaha i Sudnji Dan boji Allaha i nek’ se potrudi u onome što mu čuva iman i njegov tewhid prijenego što se noga oklizne, kada neće koristiti više kajanje i žalost!”
(Ed-Durerus-Senijje – Kitab Muhteseratir-Rudud, str. 80, štampa 1399 g.h.)

< «		» >